|
کلکچال نام یکی از کوههای رشته کوه مرکزی البرز، در شمال تهران و شرق میدان تجریش واقع شده، که ارتفاع قله آن ۳۳۵۰ متر از سطح دریا است. در سال ۱۳۳۹ و توسط سازمان پیشاهنگی، پناهگاهی بسیار مجهز در ارتفاع ۲۶۰۰ متری از سطح دریا ساخته شد و همنام با قله آنرا نیز کلکچال نامیدند. این پناهگاه اکنون زیرنظر وزارت آموزش و پرورش اداره میشود. ویژگی و مشخصه این پناهگاه برج سفید رنگی است که در روی سنگهای آن نام گروههای پیشاهنگی (رسد) به چشم میخورد.
این پناهگاه سه مسیر دسترسی دارد. مسیر نخست از بوستان جمشیدیه آغاز شده و بیشتر کوهپیمایان از این مسیر بالا میروند و در تمام سال قابل استفاده است. دو مسیر دیگر گلابدره و دره وزباد هستند؛ که مناظر دلانگیز و پرطراوت آن به ویژه در فصل بهار پذیرای دوستداران طبیعت و عاشقان دل خسته کوهستان است. همچنین میتوان از راه پیازچال، که در پایان فصل بهار به طرز باورنکردنی زیباست، از کلکچال به دیگر پناهگاههای کوهنوردی مانند شیرپلا عزیمت نمود.
کلک چال را یخچال پربرف هم معنی کردهاند؛ اما در نزدیکی آمل، پایتخت منوچهر پادشاه پیشدادی ایران در زمان پهلوانی سام نریمان نیای رستم، کوهی و غاری به نام کلکچال (کرکچال) وجود دارد که آثاری از زندگی انسانهای پیش از تاریخ در آن یافت شده است. به اعتقاد مردم محلی این غار خانه دیو سپید بوده است. (حماسهسرایی در ایران، ذبیحاله صفا).
در منظومه حماسی شبرنگ نامه، که در سده هفتم هجری و درباره رزم رستم با شبرنگ، فرزند دیو سپید سروده شده است، از نخستین نبرد رستم و شبرنگ در کلکچال، سخن رفته است. |