|
پارک ملی کویر نمونهای از اکو سیستمهای خشک و بیابانی است که مقدار باران ناچیز آن اجازه فعالیتهای کشاورزی را نمیدهد. با وجود این امکان رشد و گسترش برخی گیاهان را دارد و به همین دلیل زیست برخی از جانوران در آن متعدد است. مجموعه گیاهی و جانوری ویژه این پارک به طور شگفتآوری با منابع ناچیز و محدودیتهای زیستی محیط خود سازگار هستند و بر اثر حفاظتی که از این پارک به عمل آمده تا حدودی نیز توسعه یافتهاند.
اراضی مسطح این پارک، با پوشش گیاهی کویری و نیمه کویری، زیستگاه پستان دارانی مانند جیبر، آهو و گونههای با ارزش حمایت شده و کمیاب مانند یوزپلنگ و گورخر است. بخشهای کوهستانی آن نیز با پوشش گیاهان استپی دارای تعداد قابل توجهی وحوش کوهزی مانند گل، بز، قوچ و میش است. این پارک از نظر تنوع پرندگان نیز دارای اهمیت ویژه است و پرندگانی مانند کپک و تیهو که از پرندگان بومی به شمار میآیند در آن دیده میشوند.
علاوه بر این، هر ساله انبوهی پرندة مهاجر مانند فلامینگو، آنفوت، سرسبز و خوشکا به آب بندها و شورابهای اطراف آن روی میآورند.
پارک ملی کویر مجموعة با ارزشی از ذخایر گیاهی و جانوری متنوع و نیز آثار فرهنگی و تاریخی، مانند کاروانسرای شاه عباسی (قصر بهرام) ؛باقیماندة آثار حرم خانه و عینالرشید است. این پارک در غرب کویر مرکزی ایران و شرق دریاچه نمک قرار دارد. |
