|
بقعه بیبی شهربانو، در دامنه جنوبی کوه بیبی شهربانو، از زمان دیلمیان پا برجا است و قدمت منبت کاری آن به زمان شاه تهماسب باز میگردد، که در عهد ناصرالدین شاه بازسازی شده است. این زیارتگاه دارای ساختمانی سنگی و گنبدی به رنگ مینا و از جنس سنگ و آجر است. مساحت آن با احتساب فضاهای باز و سرپوشیده اش حدود ۵۰۰۰ متر مربع است. داخل بنای امامزاده فضاهای حجرهای شکل وجود دارد.
براساس روایتهای مختلف، این مکان پناهگاه شهربانو، همسر امام حسین (ع) و مادر امام سجاد (ع) و دختر یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، است که پس از واقعه کربلا به سوی ایران حرکت کرد تا به کوه ری رسید و خود را از تعقیب مأموران اموی در امان نگه داشت.
در نزدیکی بقعه و در دامنه کوه، چشمه آبی موجود است که آب آشامیدنی بقعه و زایران را تأمین میکند و زایران به در ورودی پلهای که به چشمه آب منتهی میشود دخیل میبندند. |
