|
حسین ابوعبدالله ملقب به ابیض، فرزند عبدالله ابنعباس و از نوادههای امام زینالعابدین (ع) است. وی در شهر قم متولدشد و درسال ۳۱۹ ه.ق، در ری وفات یافت. او از بزرگان عصر خود و سرآمد علم و اخلاق به شمار میرفت. جد چهارمش حسنالفطس بود که در اولین قیام آل علی (ع) بر علیه جور و بیدادگری بنی عباس، پرچمدار بود و چون بیرق سفید و گاهی زرد در دست داشت، او را سرنیزه آل ابیطالب میگفتند.
مرحوم حاج شیخ عباس محدث قمی در حاشیه کتاب منتهیالامال نوشته: « در قرب مزار حضرت عبدالعظیم قبری است ظاهر که زیارتگاه عامه است و عقبهاش منقرض شده است.» علامه قزوینی میگوید: «به احتمال قوی ابوعبدالله در عداد شیخ مفید و شیخ طوسی و از ارکان شیعه به حساب میآید .»
امامزاده عبدالله که اینک محل زیارت بسیاری از دوستداران ائمهاطهار است بقعهای چهار ایوانی دارد که اکنون سه ایوان شمالی، جنوبی و غربی آن بسته شده و تنها ایوان شرقی آن باز است، اما از سه ایوان دیگر به عنوان مسجد استفاده میشود. این امامزاده دارای ایوان، رواق و ضریح است. آینه کاریهای ایوان درسال ۱۳۶۲ ، بازسازی شده است. اصل بنا به دوره صفویان باز میگردد. ناصرالدین شاه به علت وجود کتیبهای بر سر در ایوان دستور مرمت آن را داد و دو مرمت هم درسال ۱۳۲۵، انجام شده است که شامل مرمت رواق و در خاتم ۱۲۵ سالهای است که به همت مرحوم حاج مهدی دربال و پدرش آقا ملاعباس صورت گرفته است و سازنده آن میرزا کاظمخان نظامالملک بوده است.
سبک نقاشیهای زیر گنبد که قدیمیترین نقوش به کار رفته در بقعه است، به دوره صفویه باز میگردد و شباهت فراوانی به نقوش چهلستون، عالی قاپو و دیگر بناهای میدان نقش جهان دارد.
در صندوق امامزاده درسال ۱۳۶۸ ، تغییر کرد و ساخت و قلمزنی آن توسط سیدمصطفی احمدی و نجاری آن توسط اکبر خوشانی اصفهانی انجام گرفته است.
محدوده موقوفات گورستان، صحن و بقعه پیش از این ۱۲۰۰۰ مترمربع بود که بعدها مساحت گورستان تقریباً به ۹۰۰۰۰ مترمربع افزایش یافت. در این گورستان شخصیتهای سرشناسی چون صابر همدانی، صادق سرمد، وحید دستگردی، محمد هاشم افضل العلما، شمسالعلمای محلاتی، محمد ثانی خوانساری، سلیمی قلم و شیخ مجد رازی مدفون هستند. اسامی کامل افراد مدفون در این گورستان در کتاب تذکره مقابر در احوال مدفونین شهرری آمده است. |
