|
گفته میشود که ابوجعفر محمد پسر علی، مشهور به شیخ صدوق و ابنبابویه حدود ۲۰۵ ه.ق، با دعای امامزمان (عج) در قم متولد شده است و پدرش علی از دانشمندان معروف قم بود. او از حسینابن روح، سومین نایب خاص امامزمان، خواست تا از امام خواهش کند که پسری نصیب او گرداند. پس از سه روز خبر رسید که حضرت ولیعصر دعا فرموده و در آیندهای نزدیک صاحب فرزند خواهد شد. شیخ صدوق خود نیز به این ولادت افتخار میکرده و گفته است: من به دعای صاحب الامر زاده شدهام.
شیخ صدوق تحصیلات خود را نزد پدر و اساتید دیگری چون محمدابن حسن ابن احمد ابن ولید و حمزة ابن محمد انجام داد و سفرهایی به ری، سرخس، گرگان و بلخ داشت و از اساتید آن شهرها نیز بهره جست. نام اساتید او را تا ۱۹۸ نفر ذکر کردهاند. شیخ صدوق آثار بسیاری دارد و تألیفات او را تا ۳۰ کتاب شمردهاند. او مؤلف یکی از کتابهای چهارگانه معتبر شیعه به نام منلایحضره الفقیه است. او را با عنوانهایی چون رئیس المحدثین، صدوقالمسلمین، حجةالاسلام، ثقه جلیلالقدر و بصیراً بالاخبار ستودهاند. شیخ مفید، هارونابنموسی و حسینابن علی بابویه قمی از شمار شاگردان او هستند. شیخ صدوق درسال ۳۸۱ ه.ق، در ری درگذشت و در مکان کنونی ابنبابویه به خاک سپرده شد.
در حال حاضر، این مکان فعال است و مردم برای زیارت به آن جا میروند. اما دیوارهای مقبرههای خانوادگی ویران شده است.
بنای بقعه قدیمی است و مانند دیگر بقعههای مذهبی دارای معماری اسلامی و با کاشی کاری فیروزهای است. سر در ورودی گورستان با یک گنبد دو منارهای و کاشیکاری مزین به نقوش اسلیمی کار شده است. بنای اصلی گورستان در دوره قاجاریه ساخته و تاکنون نیز چندین بار بازسازی و مرمت شده است. این مکان به علت وجود بقعه شیخ صدوق و مقبره هنرمندان و شخصیتهای معروف آن شناخته شده است. |
