|
زیارتگاه باغ فیض واقع در غرب تهران، ده باغ فیض، آرامگاه دو تن از نوادگان امام موسی کاظم (ع) به نامهای سیده حمیده خاتون و جعفر است، که طی سفر به ایران و دیدار امام رضا (ع)، از رنج سفر بیمار شدند و در گذشتند. امامزاده در بدو تأسیس بنا دارای بقعه سنگی و ساختمانی خشتی بوده است که پس از چند بار مرمت، بقعه نهایی در سال ۱۳۶۸ ، بازسازی و تکمیل شده است.
هم اکنون، این زیارتگاه با مساحتی حدود یک هکتار و زیر بنایی معادل ۶۰۰ مترمربع در دو طبقه زیارتگاه دوستداران اهل بیت است.
ضریح دو امامزاده ترکیبی از نقره و آب طلا است و داخل ضریح نیز با چوب و سنگ مرمر کار شده است. تزیینات داخلی شبستان شامل آینه کاری و آجر کاری به سبک جدید است که جایگاه گنبد در وسط شبستان آینه کاری شده است. آینه کاریها کار استاد علی یامینی اراکی و آجر کاری داخلی و نما و نیز کاشیکاریها کار استاد محمد افتخاری اراکی است.
نیم گنبد بنا نیز با روکش آب طلا، ساخته دست استاد افتخاری است. زیارتگاه باغفیض با طرح و اجرای معماران، رجب علی مصیبی و عباس جعفری ساخته شده و در حال گسترش است.
این مجموعه شامل کتابخانه، مجتمع فرهنگی، سالن اجتماعات و آمفی تئاتر نیز هست که با یاری و هزینههای مردم ساخته شده است. محوطه زیبای زیارتگاه که همچنان، آرامگاه بسیاری از اهالی است با درختان کهن سال گردو، بید و چنار که سن تقریبی آنها به ۴۰۰ الی ۵۰۰ سال میرسد فضای آرامش بخشی دارد.
ده باغ فیض، تا قبل از گسترش شهر تهران، یکی از آبادیهای منطقه غرب تهران محسوب میشد که هم اکنون، به تهران متصل شده است. این منطقه از شمال به بزرگراه همت، از جنوب به بزرگراه رسالت و از شرق به بزرگراه اشرفیاصفهانی (باغ فیض) محدود است.
وجود باغهای سیب، گیلاس و زردآلو و کشت انواع لوبیا دلالت بر شغل باغداری و کشاورزی اهالی دارد که هم اکنون نیز باقی است.
باغ فیض هر چند هنوز، بافت سنتی خود را به صورت خانههای یک طبقه و کوچه باغهای گلی حفظ کرده است هجوم بلند مرتبهسازی شکل سنتی آن را کمابیش تغییر داده است.
نام باغ فیض از نام مش فیضی گرفته شده که صاحب باغها و املاک وسیعی بوده و ، با قطعهقطعه شدن باغ، نام منطقه به باغ فیض معروف شده است. |
