|
ایجاد سازمان شهرداری تهران با عنوان بلدیه، پس از استعفای میرزا نصرالله خان مشیرالدوله به عنوان نخستین کابینه قانونی و مطابق خواست مجلس، که وزیران باید مسئول و جوابگوی دولت باشند، در ۲۹ اسفندماه سال ۱۲۸۵ ه.ش، در مجلس اول مطرح شد. در آن دوران، سلطان علی خان وزیر افخم، با این که عنوان ریاست وزرایی نداشت، عملاً این وظایف شهردار را انجام میداد. در سازماندهی ابتدایی، اداره بلدیه جزو تشکیلات وزارت کشور منظور گردید و متعاقب آن نظام نامه بلدیه تقدیم مجلس شد.
این نظام نامه در ۲۰ ربیع الثانی سال ۱۳۲۵ ه.ق، در پنج فصل و ۱۰۸ ماده به تصویب نمایندگان رسید. هدف از تأسیس بلدیه حفظ منافع شهرها و برآورده کردن حوایج شهرنشینان بوده است ; مثل اداره کردن اموال منقول و غیر منقول و سرمایه هایی که متعلق به شهر است، تسهیلاتی برای دسترسی آسان مردم به مواد غذایی، پاک نگه داشتن کوچهها و میدانها و خیابانها روشن کردن شهر، پاکیزگی حمامها، بیمه بناهای متعلق به شهر در برابر حریق و...
ساختمان شهرداری یا بلدیه سابق که در ضلع شمالی میدان توپخانه واقع بود، هر چند نماد تهران مدرن در اواخر دوره قاجاریه به حساب می آمد، در تغییرات اساسی و تخریب بناهای میدان توپ خانه از سوی رضا شاه در امان نماند و به بهانه گسترش میدان، تخریب شد و از میان رفت.
ساختمان شهرداری تهران، پس از چند بار تغییر محل، هم اکنون در جنوب پارک شهر واقع است. وظایف شهرداری هر چند همان وظایف نظام نامه بلدیه است، به دلیل گسترش شهر تهران و تغییر شیوههای زندگی، وظایف آن نیز با تکنولوژی روز هماهنگ شده است. به عنوان مثال ایجاد شهر سالم در یکی از مناطق جنوبی تهران و تبدیل آن به منطقهای استاندارد برای سکونت از جمله اقدامات مهم شهرداری است که هم اکنون نیز ادامه دارد. |